In het kader van de Archeologiedagen gingen vijftig bezoekers afgelopen weekend enthousiast aan de slag met hopen vergeten scherven uit de toren van het Roeselaarse belfort. Ze lagen daar al decennia stof te vergaren en elke link met een specifieke opgraving of een vorser leek verloren. Hier antwoorden op bieden was hét doel van de activiteiten die we daar ontplooiden.

 

De 23 vijfdejaars van SBS De Octopus uit Roeselare staken op donderdag 13 juni als eersten de handen uit de mouwen om het mysterie te helpen oplossen. Een kleine 30 hulpvaardige bezoekers volgden op zaterdag 15 juni. Na het betere trappenwerk kregen ze een blik in de donkere belforttoren waar tussen spinnenwebben bestofte dozen vol aardewerkscherven opgetast stonden. In een hoek stond een half gemummificeerde duif het geheel gade te slaan. Na deze onverwachte eerste aanblik kon het echte werk beginnen. Teilen vol water wachtten op helpende handen om met de tandenborstel in de aanslag scherf per scherf proper te maken, waarop ze te drogen werden gelegd. In de aanpalende ruimte kon men vervolgens de scherven uitselecteren op kleur, vorm, afwerking, enz. en het betere puzzelwerk aanvatten. Links en rechts werden scherven aaneen getapet, met enkele meer volledige exemplaren uit de stadscollectie als referentiemateriaal. Deze maakten ook een grove datering van de scherven mogelijk, waarop we ze konden inpassen in de beknopte geschiedenis van Roeselare. Eens dat stadium bereikt, gingen de jonge gasten met een volwaardig junior-diploma tevreden huiswaarts.

 

Wat zijn we nu te weten gekomen? Het materiaal is vrij divers, dus waarschijnlijk afkomstig uit verschillende contexten. Echter situeert het zich qua datering voornamelijk in de 15de-17de eeuw, met enkele uitschieters in de late middeleeuwen. Daarnaast sluit het qua aardewerktypes en -vormen heel nauw aan bij het vondstenmateriaal van de opgraving van de Roeselaarse stadshalle en -belfort. Deze werden in 1979 onderzocht bij de heraanleg van de Grote Markt en in het stadsarchief zijn meerdere stukken van deze opgraving bewaard, waarschijnlijk de mooiste en meest representatieve. Waarschijnlijk hebben we nu de bulk van het materiaal te pakken en vormt dit een mooie aanvulling voor een verdere studie ervan. Dit is met andere woorden nog maar het begin …

 

Met dank aan de enthousiaste bezoekers!

Archeologiedagen 2019